Dag 13, Bruay La Buissiere naar Albain Saint Nazaire
21 september 2025
De route van vandaag
Wil je weten waar ik loop in Engeland of Frankrijk verklein dan even de kaart van Google. Mijn eindpunt is de rode icoon.
De hoogte kaart
Vertrek uit Bruay la Buisssiere
Gisterenavond heerlijk gegeten bij “Buffalo Grill”. Ja de naam zegt het al een heerlijk stukje vlees. Ik was er even aan toe. Het was wel 1,5 km heen lopen en 1,5 km terug, maar wat maakt dat uit.
Mijn slaapplek zat wat ver van de Via Francigena af, waarom weet ik niet meer. Vanmorgen eerst 3 km lopen om op de route te komen. De Via Francigena loopt eigenlijk langs Bruay La Buissiere. De route komt niet in de stad.
Weer op de route direct op het trace van een oude spoorlijn, loopt altijd lekker.
De mijnstreek laat ik weer achter me.
Een oude watermolen
In Rebreuve Ranchicourt kom ik aan de rivier de Brette bij een oude watermolen.
Kasteel de Rebreuve Ranchicourt
En tegenover de watermolen staat een mooi Cháteau.
En dan ook nog een mooie villa
Rebreuve Ranchicourt kent mooie schatten en dat allemaal bij elkaar. Deze villa staat naast het kasteel.
Naar het parc d’Olhain
Vanaf Rebreuve Ranchicourt ging de Via Francigena flink omhoog. Eerst tussen wat akkers door en dan verder door het bos. Het pad bleef maar omhoog gaan.
Dan sta je, nog wel in het bos, ineens op een brede weg met aan het begin een zeer grote parkeerplaats. De route gaat nog verder omhoog en kom ik aan in het grote recreatiepark d’ Olhain. De naam komt van een kasteel dat in de buurt staat.
Het recreatiepark
Het is dan wel vandaag zondag en het is droog, maar wat een mensen op de heuvel van het park. Er is ook van alles te doen.
Een nettenparcours tussen de bomen en over de weg
Een boomklim parcours tussen de bomen over hangbruggen, touwen en veel meer
Een knots van een uitkijktoren met glijbanen naar beneden
Een geweldige kinderspeeltuin
Een midgetgolf golfbaan
Een restaurant met zicht op de vallei
En nog veel meer. Ik heb even wat gedronken in het restaurant en me even gesetteld op het terras met het mooie uitzicht. En als je er wilt komen moet je altijd lopend naar boven, van welke kant je ook komt.
Soms sta je je te verbazen
Kom ik in het dorp Servins. Een heel klein gemeentehuisje met de meest antieke alarmsirene op het dak. Ik ga er vanuit dat die nog werkt.
In de eerste wereldoorlog is in deze streek behoorlijk gevochten. In ieder dorp staat wel een herdenkingsmonument. Deze militair vond ik wel speciaal.
Boeren weggetjes
Ook vandaag weer van dit soort boerenweggetjes. Ik loop dan altijd over de grasstrook in het midden dat loopt het lekkerst, geen grote kuilen, keien en geen modder etc.
Ik weet dat ik niet de enige ben want bijna alle wandelaars doen dat zo. Een weetje.
Ablain Saint Nazaire
Na het graspad dook de route weer het bos en en eindigde via een zeer modderig pad net voor Alblain Saint Nazaire.
Ook hier een grote kerk.
Hier is in de eerste wereldoorlog veel gevochten. Er zijn hier dan ook drie ere begraafplaatsen voor Franse, Canadese en Britse militairen.
Een groot gemeente huis tegenover de kerk
Aankomst bij Isabelle
In Alblain Saint Nazaire hebben Frank en Isabelle en oud hotelletje gekocht. Ze wonen er samen met hun dochter.
Toen ik buiten stond dacht ik eerst gaat dit wel goed, er reageerde niemand op aanbellen en kloppen op de deur. Maar toch wel, overbuurvrouw Dorine was gebeld om mij op te vangen. De dochte was wel thuis maar die mocht mij niet binnen laten denk ik. Dorine lekker amicaal naar mij toe en Isabelle verontschuldigend want die is er niet.
Dorine heeft samen met dochter alles uitgelegd. In mijn kamer is het tafeltje al gedekt, er staat warm eten in de koelkast dat ik in de magnetron moet opwarmen, drinken in overvloed, bier, water, jus’dorange, Koffie, Thee, fruit, chips en wat niet meer.
De kamer waar ik zit is volledig gemoderniseerd, zelfs met een geweldige regendouche.
Verder is er in dit dorp niets, geen restaurant, bar, winkel etc.
Inmiddels is Frank thuis gekomen en die kwam net nog even vragen of alles goed gaat. Het is net “ik vertrek”.
De ruine van de Eglise Notre Dame de Lorette
Vanuit mijn raam zie ik de Egilse Notre Dame de Lorette. Achter deze kerk lig een Franse militaire begraafplaats met dezelfde naam “Notre Dame de Lorette”
Morgen loop ik naar Arras, dan heb ik 9 dagen achter elkaar gelopen (excl. Engeland) Daar blijf ik 2 nachten.
