Dag 5, Dover naar Calais
13 september 2025
De route van vandaag
Wil je weten waar ik loop in Engeland of Frankrijk verklein dan even de kaart van Google. Mijn eindpunt is de rode icoon.
Wat een regen vandaag
Ik geloof dat het de hele nacht geregend heeft, hard en met donner en blijksem. De hele dag blijft het nat. Ik moest ca. 20 minuten lopen naar de boot in de stromende regen.
De krijtrotsen van Dover
Dover staat bekend om zijn krijtrotsen. Nu is het op deze regenochtend niet het moment goede foto’s te maken.
Gisteren met het laatste stuk naar Dover heb ik lang behoorlijk naar beneden gelopen. Dover ligt laag maar het land erachter hoog
En dan als voetganger op de boot.
Met de spirit of France van P&O Ferries naar Calais. Op deze boot is 4 km ruimte voor auto’s.
Voor de voetgangers is een heel aparte procedure. Je checkt in bij de Passagiers terminal. Ik Krijg een kaartje en moet in een halletje wachten tot de bus komt. Dan controle van kaartjes en de bus in. De bus stopt bij de paspoortcontrole, allemaal de bus uit en paspoort controleren, via een speciale uitgang weer naar de bus. Bus gaat verder en rijdt een hal in. Allemaal de bus uit met al je bagage. Bagage en jezelf laten scannen. Weer problemen met mijn mes maar weer mocht die gewoon mee. Dan weer met alles de bus in. De bus rijdt dan helemaal de boot in en wij stappen daar uit met alle bagage. De bus vertrekt weer van de boot. De voetgangers zijn als eerste aan boord, pas daarna mogen de auto’s aan boord.
Bij het verlaten van de boot gaan de voetgangers als laatste en staat er weer een bus in de boot om je naar de passagiers terminal te brengen.
De bootreis.
De bootreis duurt maar 1,5 uur, maar doordat je als voetganger als eerste aan boord gaat en als laatst vertrekt, ben je ruim 2 uur aan boord.
Halverwege de tocht schoof de tijd alweer op onze tijd, het werd een uur later.
De hele bootreis heeft het geregend en gewaaid. Je had bij tijd en wijle zeemansbenen nodig.
In Calais weer met de bus de boot uit en dan sta je in de stromende regen op de terminal. Wat blijkt Calais heeft gratis shuttlebussen die vanaf de terminal tot in de stad rijdt. Geweldig.
In het centrum bij de Tour du Guet, toren van de wacht uit de 13e eeuw, stopt de bus.
Naar mijn slaaplek in Calais, wasdag.
Op naar Benoit, mijn host voor vandaag. Hij had me al een paar keer geapt hoe laat ik zou komen. Rond 2 uur had ik hem aangegeven en dat klopte.
Hij heeft mij nog het een en ander over Calais uitgelegd en me naar mijn kamer gebracht.
Vandaag wasdag, ik ben mooi vroeg op mijn plek en kan het goed drogen. In de nieuwe waszak met wasmiddeldoekjes van Robijn, volgens mijn dochter Ellen een geweldige manier om je was te doen. Dat ging allemaal goed en het ruikt echt naar wasmiddel in mijn kamer. Jammer dat er ook geen droogzak bestaat.
Nog even sightseeing in Calais
Eerst even naar de Notre Dame in Calais voor mijn stempel in het pelgrimspaspoort. Helaas gesloten. Dan naar de Tourist information, ja hoor die hadden de stempel. Volgens de dame is de kerk bijna altijd gesloten. Ze hoort dat van iedereen.
In de verte zag ik al de toren van het bijzondere stadhuis van Calais staan.
Het stadhuis is gebouwd na een gemeentelijke fusie van Saint-Pierre en Calais. In 1923 was het gereed. De toren, de belfort, is 75 meter hoog.
Voor het stadhuis staat een kunstwerk van Rodin, “De Burgers van Calais” genoemd.
Op de plaat die er voor ligt staat echter: een niet passende tekst uit 1547 over de fusie gemeenten.
En tegenover het stadhuis aan de andere zijde van de weg staat een monument ter nagedachtenis aan gevallen in latere oorlogen. Niet WO1 of WO2. Vandaag zijn daar Engelse veteranen begonnen aan een fietstocht naar Parijs, vandaar de kransen.
Morgen naar Wissant
Dezefoto heeft niets met Wissant te maken. Dit kwam ik tegen teruglopend naar mijn slaaplek. Een spoorwegovergang voor voetgangers. Je kan de hekjes zelf openen, maar wel met een signaal voor aanstormende treinen.
Morgen loop ik naar het zuiden langs de kust naar Wissant. Dat is de plek waar Sigeric het kanaal is overgestoken. In zijn beschrijvingen is dat terug te vinden. Die beschrijvingen van de route, waar de Via Francigena op is gebaseerd zijn bewaard in de British Library. De foto hieronder is van een van de pagina’s.
