Dag 25, Reims
3 oktober 2025
Reims de stad van de Engelen
De stad van de Engelen” verwijst naar de stad Reims, vanwege de beroemde glimlachende engel op de entreepartij van de kathedraal.
De engel, een origineel uit de 13e eeuw, bevindt zich boven het noordelijk portaal en is het symbool van de stad.
En ze kijkt je zeker glimlachend aan.
Vandaag een wat uitgebreider bezoek aan de kathedraal gedaan. Ik wilde wel een rondleiding maar die waren alleen in het Frans. En ik heb wel door dat je niet veel meer te zien krijgt.
.
Reims heet ook wel de koningsstad.
Reims wordt ook wel de koningsstad of kroningsstad genoemd.
Alle koningen van Frankrijk zijn in deze stad gekroond, met name in de kathedraal de Notre Dame van Reims.
De koningen tot ongeveer het jaar 1000 niet maar daar later meer over.
Nog even de mooie gebrandschilderde ramen
Het grootste roosvenster bevindt zich in de westgevel van de kathedraal. Het heeft een diameter van 12,5 meter en bevat een weergave van de kroning van de Maagd Maria in het maaswerk erboven.
De roosvensters zijn kenmerkend voor de hooggotische stijl van de kathedraal, die tussen 1211 en 1290 is gebouwd.
De kathedraal staat ook bekend om de hedendaagse glas-in-loodramen van de kunstenaar Marc Chagall, ingewijd in 1974.
Daarnaast zijn er recentere, abstracte vensters geplaatst door de Duitse kunstenaar Imi Knoebel, als gebaar van verzoening na de verwoestingen van de Eerste Wereldoorlog.
Ik zit even van alles te lezen En iedereen kijkt naar mij en zet me op de foto, hahaha…
De basiliek Saint Remi van Reims
Een aanrader was ook de Romaanse basiliek van Saint Rémy te bezoeken en het museum van Saint Remi.
Remi werd geboren in 437 nabij Laon, een stad waar zijn vader, Aemilia, Romeins gouverneur en commandant van de citadel was. Zijn geboorte was aan zijn moeder, Celine, voorspeld door de kluizenaar heilige Montanus. Rémi kreeg een traditionele opvoeding, maar trok zich al snel terug in eenzaamheid en gebed, wat hem voorbereidde op het missionarisbestaan dat hem ten deel zou vallen.
In 459 was de bisschop van Reims, Bennade, net overleden. Rémi's grote vroomheid bracht de inwoners van Reims ertoe hem uit zijn dorpspension te halen. De jongeman werd op 22-jarige leeftijd tot bisschop gekozen. Hij bleef daar tot 533, de datum van zijn overlijden, op 96-jarige leeftijd.
Remi's persoonlijkheid zou een belangrijke rol spelen in heel Gallië. Zijn reputatie groeide aanzienlijk. Als erkend bisschop werden zijn preken een referentie.
Hij wijdde zich aan zijn missie als herder in zijn bisdom en spaarde geen moeite om het gebied te verkennen, gemeenschappen te vormen en heidendom en ketterij te bestrijden. Hij beoefende liefdadigheid en verkondigde het evangelie op het platteland.
Gekweld door kwalen en zelfs verwaarloosd door zijn eigen volk, stierf hij in 533, een heilig en nederig man. Hij werd begraven in een kleine kapel gewijd aan Sint-Christoffel
De Graftombe van Remi
Het grafmonument is rijkelijk versierd met beeldhouwwerk en een vergulde kist.
Het is de plek waar de relikwieën van de Heilige Remigius rusten, de bisschop die de koning der Fransen, Clovis, doopte.
Ik gaf eerder al aan dat niet alle koningen in de kathedraal zijn gekroond, dat klopt, er zijn er 3 hier gekroond waaronder Clovis.
De vergulde kist stond vandaag bij het altaar en niet in de tombe.
Basiliek Saint Remi
Een foto van de kist van Remi met zijn relikwieën, een bord van de koningen die hier gekroond zijn, Een blik in de Romaanse basiliek. Een Romaanse basiliek is altijd heel donker door de bouwmethode. Je kan geen grote ramen toepassen zoals bij de andere bouwmethode van een Gotische kerk.
Nog een prachtig Christusbeeld in lijden en een plattegrond van de basiliek en abdij van Saint Remi.
Sigeric de aartsbisschop van Canterbury moet hier geweest zijn, er stond al een kerk in zijn tijd ca. 950.
Vandaag is er een nieuwe aartsbisschop van Canterbury benoemd, Sarah Mullaly is benoemd als eerste vrouwelijke aartsbisschop van Canterbury. Ze is 63 jaar en staat nu aan het hoofd van 85 miljoen Anglkicanen. De Britse koning is formeel het hoofd van de Aglkicaanse kerk.
Sarah zal dan ook niet haar Palium gaan halen bij de paus, daarvoor moet ze bij de koning zijn….
De voormalige abdij van Saint Remi.
Dan op naar de voormalige abdij van Saint Remi, nu het museum Saint Remi. Als senior mocht ik voor € 3,30 naar binnen. Mijn Museumkaart werkt hiert helaas niet.
Het meest bekend in dit museum zijn 7 van de 10 wandtapijten die vroegere in de basiliek hingen.
De wandtapijten van Saint Remi
De wandtapijten van Saint Remi zijn een reeks van tien indrukwekkende wandtapijten uit de periode 1523-1531, die het leven en de wonderen van de heilige Remi uitbeelden, de apostel van de Galliërs die koning Clovis doopte. Deze Vlaamse wandtapijten werden aan de Abdij van Saint-Remi in Reims geschonken door de aartsbisschop Robert de Lenoncourt.
Van de 10 die gedeeltelijk verwoest waren in de eerste wereldoorlog zijn er 7 volledig gerestaureerd en 3 verdwenen. Een Vlaamse firma de Wit heeft ze gerestaureerd.
Op ieder tapijt staan verschillende taferelen van Saint Remi.
De wonderen van Remi
Remi verwierf een solide reputatie als wonderdoener. Vele ervan worden aan hem toegeschreven tijdens zijn leven en ook postuum, waarvan de meeste bekend zijn uit hagiografische werken die na zijn dood zijn gemaakt. Ze zijn met name afgebeeld in de reeks wandtapijten die het Leven van Sint-Remi uitbeelden, gemaakt in de 16e eeuw.
De zusters van de abdij waren goed in ziekenzorg
De lang verleden ziekenzorg liep in die tijd vaak via abdijen of kloosters, ook hier was dat zo.
Maar het welvarende abdij leven is al in de 12e eeuw tot stilstand gekomen tijdens de honderdjarige oorlog. Maar in het begin van de 17e eeuw is er door de Benedictijnen weer leven in geblazen. Dat duurde echter tot de Franse Revolutie in 1793, toen werden ze weer het klooster uitgejaagd.
Foto's van deze dag
Het wordt een lang geschiedenis verhaal. Vandaar de andere foto’s in een collage met tekst erbij.
En morgen met de trein naar huis
Het zit er bijna op. Mijn tandpasta is bijna op, mijn schoenen zijn al weer versleten, ik heb nog maar 1 set schone kleren, het is dus tijd om naar huis te gaan. Met de trein van Reims naar Parijs en vandaar naar Nederland.
De feiten en cijfers en bedankjes komen altijd in mijn laatste blog dat wordt die van morgen. Of ik die morgen kan maken weet ik niet, misschien in de trein van Parijs naar Rotterdam.