Dag 15, Arras
23 september 2025
Wat een feest vandaag.
Vannacht goed geslapen, pas om 9 uur ontbeten.
Na het ontbijt de vele appjes bekeken die ik vandaag voor mijn verjaardag heb ontvangen. Ik voel me zo jariger dan ooit.
Deze foto ontving ik van Ellen, maar ik heb er zoveel gekregen dat ik die even in een collage ga zetten.
Appjes van Ellen, Greet, Niel, Jannie, Jan, William, Pim, Gerrie, John, Truus, Marjoke, Peter, José, Wim, Ria, Cees, Annemiek, Anneke, Thea, Willemijn, Hans, Marloes, Yvonne, Jonne, Loek, Susanne, Geurt,
En natuurlijk een telefonische felicitatie van Adie en Gerda en Ton. En een video call met Nina, waar natuurlijk ook Lise, Marjoke en Peter bij zaten
Collage van alle mooie bijlages
En dan ook nog een dag in Arras
Gisteren gaf al aan dat het een en al renaissance stijl is hier. Toen was ik alleen nog maar op de Place de Héros bij het stadhuis, maar iets verder is nog de Grand Place en daar is het niet anders, heel bijzonder.
Gebouwd voor enorme markten, een belangrijk handelscentrum voor een bloeiende internationale handel, was de Grand'Place in de 18e eeuw gastheer van een graanmarkt die "een van de grootste van Frankrijk" was. De graanschoven die in de gevels zijn gebeeldhouwd, getuigen van deze lokale agrarische rijkdom.
Ook getuige van 1000 jaar geschiedenis, heeft het door de eeuwen heen toernooien, vreugdevolle intochten van prinsen en vorsten, militaire parades en meer meegemaakt.
Na de bombardementen van de Eerste Wereldoorlog werden veel huizen volledig verwoest en in puin achtergelaten. Dit was ook het geval aan deze kant van de Grand'Place, die vervolgens identiek werd herbouwd, met respect voor het oorspronkelijke model, maar ook innovatief door het gebruik van gewapend beton.
Inmiddels Is alles al weer meer dan 100 jaar oud.
Ik heb een foto gemaakt vanaf de Grand Place met op de achtergrond de Belfort van het stadhuis op de Place le Héros.
De kathedraal en de abdij van Saint Vedast ofwel Sint Vaast
De kathedraal was op het moment dat ik er was gesloten en de abdij wordt grondig verbouwd tot onder andere en hotel. Geen monniken meer hier.
De kathedraal. Dit imposante gebouw, 182 meter lang, 26 meter breed en 32 meter hoog, was oorspronkelijk de abdijkerk van de abdij van Saint-Vaast.
Sint Vaast werd geboren in het zuidwesten van Frankrijk en tot priester gewijd in de streek van Toul.
Na de overwinning bij Tolbiac (496) kreeg Sint Vaast van de bisschop van Toul, Sint Ursus, de opdracht om Clovis te onderwijzen en hem naar Reims te brengen, waar hij zich door Sint-Remi en 3000 van zijn soldaten zou laten dopen. Rond 500 stuurde Sint-Remi Sint Vaast als bisschop naar Arras. Hij vestigde zich in de oude stad, waar hij verschillende wonderen verrichtte. Hij verjoeg onder andere een beer die zich had verstopt onder het altaar van de kerk die hij wilde herbouwen en beval hem de regio te verlaten. De beer, die gehoorzaam was geworden, deed dit onmiddellijk. Sint Vaast vermenigvuldigde de religieuze instellingen in de regio tot aan zijn dood rond 540. Zijn relikwieën, die door de eeuwen heen bewaard zijn gebleven, worden vandaag de dag nog steeds vereerd in de kathedraal van Arras.
Overleden in Arras op 6 februari 540
En een deel van de gerestaureerde abdij.
En nog een deel in de steigers
Naar Bapaume
Morgen weer verder op de Via Francigena. Ik loop dan naar Bapaume. Even voelen of het nog lukt op mijn 73 ste.