Dag 6, Calais naar Wissant
14 september 2025
14
De route van vandaag
Wil je weten waar ik loop in Engeland of Frankrijk verklein dan even de kaart van Google. Mijn eindpunt is de rode icoon.
De hoogte kaart
Op pad in Calais
Vanmorgen om ca. 8 uur vertrokken. Ontbijt had ik zelf geregeld, kopje thee, yoghurt, wat jus d’orange en een croissantje die ik gisteren al had gekocht. Rugzak op en host Benoit goedendag zeggen.
Direct in de winkelstraat is vandaag een Brocante zoals ze dat in Frankrijk noemen. Onder een blauwe hemel staan de verkopers klaar en ga ik op stap. Wat een verschil met het weer van gisteren.
Het wordt vandaag een kustdag naar Wissant.
Ik moest voor de brug wachten, gelijk maar mijn bodywarmer uitgedaan omdat het al warm genoeg is. Even verder loop ik nog langs de citadel van Calais en verder kom ik de bordjes tegen van mijn route, rood/witte langeafstands strepen met de Grand Route 145 de Via Francigena.
Met dit mooie en heldere weer kon ik mijn boot van gisteren zien varen, in de verte Dover met de krijtrotsen liggen. Gisteren was dat onmogelijk.
Het was een prachtige route vandaag
De hele route was vandaag prachtig en de moeite waard. De start was over de boulevard van Calais, netjes, goed verzorgd en onderhouden. Op de boulevard wordt de route aangegeven met tekens op straat met een afbeelding van de Via Francigena.
Na de boulevard een stuk over het strand. Hier zie je veel overblijfselen van de Atlantic Wall, de verdedigingslinie aangelegd door de Duitsers in WO 2. Veel van deze zaken zijn verzakt en liggen er vervallen bij.
Na het deel strand de duinen in
Na het strand loop ik de duinen in. Soms over mooie aangelegde paden zoals op de foto, maar vaak door los zand of over gras. Gelukkig heeft het gisteren geregend en is het zand niet heel mul.
En als je de zee ziet zie je de Ferries varen. Pas dan valt het op hoeveel er heen en weer gaan.
Onderweg heel veel wandelaars en joggers. Het is zondag en lekker druk.
Aan het eind van mijn paden door de duinen kom ik bij een monument.
Een grote obelisk staat er op een hoog duin.
Het Dover Patrol Monument is een eerbetoon aan de offers van Franse en Britse soldaten die tijdens de Eerste Wereldoorlog werden gemobiliseerd om de wateren van het Nauw van Calais te verdedigen en de doorgang van koopvaardijschepen, ziekenhuizen en troepentransporten vanuit landen van het Gemenebest en het Britse Rijk, en vanaf 1917 vanuit de Verenigde Staten, te beveiligen.
De obelisk, die op de top van Cap Blanc-Nez staat, werd op 26 januari 1920 in brand gestoken in aanwezigheid van maarschalk Foch.
Het monument werd op 20 juli 1922 gesloopt en tijdens de Tweede Wereldoorlog door het Duitse leger verder verwoest. In 1962 werd het herbouwd
Op naar de krijtrotsen
Toen ik nog hoog in de duinen liep zag ik in de verte al de obelisk staan. Op de route zag ik dat ik daar ook tussen die auto’s door moet.
Bij de obelisk ben ik niet geweest, net daarvoor kwam er een grindpad met heel veel trappetjes. Dat was de weg voor mij, onder de obelisk langs. Een heel lang grindpad, vervelend lopen en bij elke trede opletten dat je niet over het grind, wat erop ligt, uitglijdt. Je zakt helemaal naar zeeniveau. Ook hier was ik zeker op deze mooie dag niet de enige, wat een wandelaars.
Als je bijna beneden bent dan zie je dat deze kust hier ook krijtrotsen heeft. Een prachtig gezicht. De foto heb ik nog vanaf het grindpad gemaakt.
Mijn route gaat straks verder over een pad boven die krijtrotsen. Er staan allemaal waarschuwingsborden dat je niet de uitdaging mag nemen om naar de rand van de rots te gaan in verband met afkalven.
Nog een blik terug naar de krijtrots bij de obelisk
Aan de kant van de obelisk waren ook krijtrotsen maar die kon ook toen niet zien.
De laatste kilometers over het strand
De laatste kilometers naar Wissant gingen weer over het strand. Hier geen krijtrotsen meer maar duinen. Het stand lig bezaaid met kiezelstenen en geen schelpen???
Uit de duinen stromen allemaal watertjes met regenwater van gisteren. Die uitstroming geeft een heel mooi beeld op het strand het is net een kunstwerk.
Uiteindelijk loop ik bij Wissant het strand af. Het was goed te lopen op het strand, het was redelijk hard.
Wissant is een klein kustdorpje dat volgens mij behoorlijk leeft van het toerisme. Maar Sigeric is heeft hier vandaan ook zijn oversteken gemaakt naar Engeland, niet vanuit Calais.
Wissant ligt aan de Opaalkust de rotskapen van Cap Griz-Nez en Cap Blanc-Nez op precies 5 km van beide. Cap Gris-Nez heeft grijze of donkere rotsen, Cap Blanc-Nez witte. De naam Wissant komt van "wit zand" en tussen die rotsen ligt inderdaad een stukje zand.
De kerk is open maar heeft geen stempel
De kerk is open maar heeft geen stempel. Bij de deur hangt een bordje dat de stempel is bij de Bar Tabac of bij de Tourist information, beide gesloten.
Naast de kerk staat nog wel een afbeelding van de Via Francigena en binnen hangt erv een kaart met een heel verhaal over de tocht.
Morgen ga ik weer verder, weg van de kust het binnenland in, naar Guînes. Overdag schijnt het droog te blijven.