Dag 16, Arras naar Bapaume
24 september 2025
De route van vandaag
Wil je weten waar ik loop in Engeland of Frankrijk verklein dan even de kaart van Google. Mijn eindpunt is de rode icoon.
De hoogte kaart
Weer verder op pad
Gisteren eindigde ik met een komma van wie ik de vele appjes had ontvangen. Dat was bewust omdat nadat ik gepubliceerd heb er natuurlijk nog wat na appjes binnen kwamen. Bedankt ook Titia, Jos, Katinka, Fred, Brigitte, Larissa, Peter Geurtsen,
Vanmorgen weer om 8 uur ontbeten om op tijd op stap te gaan. De tocht van vandaag is ruim 26 km.
Bij het vertrek was er in Arras op de Place des Heros een grote markt die net werd opgebouwd.
Warm was het vandaag niet, ik kan gewoon zeggen dat het erg fris was. Een noordoosten wind maakte het erg koud. Maar daar kan je je ook op kleden.
Recht toe recht aan vandaag
Vandaag loop ik door een nagenoeg vlak gebied, geen klimmetjes nee gewoon doorlopen.
Eerste Wereldoorlog (1914-1918)
Ik heb al vaker aangegeven dat de eerste wereldoorlog hier fiks heeft huisgehouden,.
Ik blijf ere begraafplaatsen tegenkomen, soms met militairen van het Verenigd Koninkrijk, Canadezen, Fransen en zelfs met Duitsers. Soms midden tussen de akkers en vaak niet al te groot.
Bij een van de begraafplaatsen vond ik een kaart met de frontlinies die precies in dit deel hebben gelegen.
Nederland was toen onafhankelijk en heeft wel ca. 1 miljoen Belgische vluchtelingen opgevangen. Ook in die tijd, en acties?? Ik verwacht het niet.
Al die begraafplaatsen zijn grondgebied van het land vanwaar de militairen vandaan komen. Ze worden ook perfect onderhouden al ruim 115 jaar.
De man die de aanwijzingen van de route onderhoud
Net bij een van de begraafplaatsen kwam ik een Fransman tegen die ook een beetje Engels sprak. Hij heeft een geel hesje aan met daarop het logo van de Lange Afstand Paden, in het Frans, de Grand Route (GR). Ik volg de GR 145, dat is de Via Francigena. Hij heeft een tasje bij zich met spullen als stickers en verf om de routeaanduidingen te controleren en zonodig bij te werken.
Natuurlijk even bijgepraat dat ik in Canterbury gestart ben en tot Reims loop en al eerder van Reims naar Rome ben gelopen. In Bapaume kun je alleen bij een hotel slapen volgens hem maar ik heb een eigen huis waarvan hij de naam ook kende ‘Timajo”.
Een windvrije plek
Wat verder op de route een kapelletje. Niet echt meer een kapel maar meer een plek voor pelgrims, er staat een bankje in en op het “altaar” ligt een logboek waar pelgrims hun gegevens in schrijven.
Voor de kapel staat een steen met ingegraveerd de kilometers naar Canterbury en Rome vanaf daar. Kloppen doet dat het niet meer het zijn er inmiddels veel meer. Bijvoorbeeld de eerste etappe van Calais naar Wissant was vroeger anders en kwam je niet in Wissant.
Gelukkig een stuk beschut lopen
Gelukkig ging de route een stuk door een soort bos, dat scheelde met de koude wind. Niet dat het echt een bos is, links en rechts hooguit 5 meter bos en daarachter akkers. Maar dat geeft niet het is even lekker.
En vlak dat het was
Hier een zicht op de intens grote akkers waar je tussendoor loopt. De boer op de foto met zijn trekker is de grond aan het walsen. Het duurt zeker een half uur voordat hij een keer heen en terug is met zijn trekker. Maar leven in de tocht…
Ik dacht ook een andere pelgrim te zien, Hij liep achter mij, maar toen ik in het kapelletje zat is hij mij voorbij gelopen. Even later zag ik hem weer voor mij lopen, dezelfde route. Maar toen ik bijna bij hem was ging hij een dorp in terwijl de route anders liep. Ik heb hem daarna niet meer gezien.
Bapaume
Rond half drie was ik in Bapaume, de aankomstplaats van vandaag. Ik had alle instructies al ontvangen hoe ik met gebruik van code en sleutelkluis binnen kan komen.
Een mooi redelijk pas verbouwd appartementje Alles verliep goed, even installeren en warm douchen, kachels aan en dan op naar de winkel voor de boodschappen van vandaag. Hier kan ik weer zelf eten klaar maken, een restaurant is vandaag niet nodig.
Nog even de plaats ingelopen en het stadhuis op de foto gezet.
Bapaume is in de eerste wereldoorlog volledig plat gebombardeerd, behalve het stadhuis dachten Raul Briquet en Albert Tailander, zij waren in het stadhuis.
Maar de Duitsers hadden tijdens hun vlucht, een paar uur eerder, als afscheid tijdbommen in het stadhuis geplaatst, even later gingen die af en werd ook het stadhuis verwoest. Beide mannen, parlementsleden, Hebben het niet overleefd.
Morgen loop ik naar Péronne, ongeveer 30 km verder. Ik heb ook handschoenen in mijn rugzak dus als het nodig is….
Maar het was wel weer een droge dag om positief te eindigen.